دست های خداوند

آرام باش،
توکل کن،
تفکر کن،
سپس آستینها را بالا بزن،
آنگاه دستان خداوند را می بینی
که زودتر از تو دست به کار شده است.

+ نوشته شده در سه شنبه پنجم آذر ۱۳۹۲ ساعت 9:24 توسط امید سلیمانی |

منی که مایه ننگم به حد رسوایی چگونه از تو بخواهم به دیدنم آیی چو خویش یار تو دیدم چه نیک فهمیدم عزیز فاطمه مهدی چقدر تنهایی