سلامتی همه بابای های گل
پدر كه باشی ؛
در كتابی جایی نداری و هیچ چیز زیر پایت نیست.
بی منت از این غریبگی هایت می گذری
تا پدر باشی. پشت خنده هایت فقط سكوت می كنی.
پدر كه باشی ؛
به جرم پدر بودنت، حكم همیشه دویدن برایت میبُرند.
بی اعتراض به حكم فقط می دوی.
بی رسیدن هامی دوی و در تنهایی ات نفسی تازه می كنی.
پدر كه باشی
در بهشتی كه زیر پای تو نیست باز هم دلهـــــــــــــره هایت را مرور می كنی
در كتابی جایی نداری و هیچ چیز زیر پایت نیست.
بی منت از این غریبگی هایت می گذری
تا پدر باشی. پشت خنده هایت فقط سكوت می كنی.
پدر كه باشی ؛
به جرم پدر بودنت، حكم همیشه دویدن برایت میبُرند.
بی اعتراض به حكم فقط می دوی.
بی رسیدن هامی دوی و در تنهایی ات نفسی تازه می كنی.
پدر كه باشی
در بهشتی كه زیر پای تو نیست باز هم دلهـــــــــــــره هایت را مرور می كنی
+ نوشته شده در شنبه دوازدهم فروردین ۱۳۹۱ ساعت 0:59 توسط امید سلیمانی
|
منی که مایه ننگم به حد رسوایی چگونه از تو بخواهم به دیدنم آیی چو خویش یار تو دیدم چه نیک فهمیدم عزیز فاطمه مهدی چقدر تنهایی